Groenlander

Groenlander is een bedrijf dat zich specialiseert in ecologisch groenbeheer. Ik ben een voorstander, verdediger en op-handen-drager van het idee en de visie dat de mens - naar het scheppingsidee - de hoeder der aarde is en dus bijgevolg de natuur op de eerste plaats komt. Ik ben me ervan bewust, hoewel het ecologisch denken de laatste jaren schoorvoetend meer voet aan wal gekregen heeft, dat er een allergische reactie optreedt bij burgers en bij mensen uit het vakgebied met betrekking tot het begrip 'ecologisch'.

Het is zowaar een vies woord, waar men met milde weerzin en soms walging op reageert, vaak ten gevolge van onwetendheid. w. niet gestaafde onzin), het aan de man brengen van passieloze eenheidsworst, die uiteindelijk leidt tot een verarming en pervertering van de stiel.

Veel aannemers handelen als kapitaalverslaafden en doen niets liever dan hun cliënten allerhande en vaak onnodige hulpmiddelen en kunstgrepen aan te smeren onder het mum dat het hun tuin ten goede zal komen, doch enkel en in het bijzonder ermee hun eigen kas spijzen. Het is onze publiekelijke overtuiging geworden dat de natuur zonder ons mensen een hulpeloos 'wezen' is en dat het dus voortdurend dient te worden gevoed, bijgestuurd en aangepast. Dit alles om het met een quasi op krankzinnigheid lijkende ijver aan onze (onbestendige) wil te onderwerpen.

Al te vaak doen we en willen we bovendien niet enige tevredenheid te nemen met wat reeds voorhanden is. Ik heb het dan ook niet zo hoog op met de conventionele, kunstmatige manier van hovenieren; het wel en willens modificeren van onze omgeving omdat wij ons als goden onder de hemel achten. Ik ben voorstander om met kennis van zaken op te treden, al dan niet geleid door gezond verstand en een vleug intuïtie (een zintuig dat de moderne mens veelal ontbreekt).

Werken met planten is geen kwantumfysica, wat natuurlijk ook niet wil zeggen dat er geen kennis vereist is. Die kennis kan aangeleerd worden (zoals ik een Bachelor Groenvoorziening gevolgd heb), maar meer van belang is een op ervaring gebaseerde kennis, een kennis van doen en falen. Paradoxaal genoeg leidt nu net die visie dat hovenieren 'toch niet zo moeilijk is' tot enige amputatie van een gezonde stiel-trots.

"Je moet toch niet slim zijn om te hovenieren: een bakwagen en een grasmachine, en hop vertrokken" is zowaar de ingesteldheid. Inderdaad, over het algemeen is er eigenlijk weinig stielkennis aanwezig, maar wordt het gecamoufleerd met een fel doorgedreven professionalistisch commercialisme. Het houdt niet veel in om een onwetende het rijk der hemelen aan de man te brengen.

Er lopen heel wat cowboys rond die zeer behendig zijn met een arsenaal aan (luidruchtige) machines. Het is mijn overtuiging dat, mits een kleine aanpassing in onze kijk, dat we een fundamentele en broodnodige bijdrage kunnen leveren aan de staat en gezondheid van ons leefmilieu.